|
L etterlijk betekent dit: 'gebrek aan eetlust door nerveuze oorzaken. Deze naam is eigenlijk misleidend, omdat de patienten die hieraan lijden geen gebrek aan eetlust hebben, maar juist doelbewust proberen hun eetlust en hongergevoel te onderdrukken. Anorexia zou eigenlijk beter 'magerzucht' of 'lijnziekte' genoemd kunnen worden, want de patienten hebben een onweerstaanbare drang om af te vallen. Ze zijn er als het ware aan verslaafd en gaan ermee door, zelfs als zij al sterk zijn vermagerd. Alles wat te maken heeft met eten, gewicht en lichaamsomvang is een obsessie voor anorexia-patienten. Ze tellen voortdurend calorien en tobben over wat ze wel of niet moeten eten.
Voedsel wordt slechts als 'toegestaan' beschouwd als het weinig calorien bevat; vooral suikers en vetten zijn taboe.
Vaak eten anorexia-patienten iedere dag dezelfde dingen volgens een zichzelf opgelegd ritueel. Iedere afwijking van dit strikte regime kan paniek oproepen en wordt daarom op alle mogelijke manieren vermeden.
Sommige patienten kunnen dit regime niet voortdurend volhouden en hebben bij tijd en wijlen last van eetbuien, waarbij ze in korte tijd veel eten naar binnen werken. Na zo'n eetbui voelen ze zich erg wanhopig en willen het eten zo snel mogelijk weer kwijt. Dit doen ze dan vaak door zelf opgewekt braken of door het gebruik van laxeermiddelen. Om nog meer af te vallen dwingen anorexia-patienten zichzelf vaak tot overmatige lichamelijke activiteit. Sommige patienten beoefenen bijvoorbeeld twee uur per dag aerobics, joggen dagelijks 10 kilometer of doen iedere avond op hun kamer 500 buikspieroefeningen.
Hoewel de patienten erg mager - soms zelfs extreem mager - kunnen worden, blijven zij zichzelf dik voelen. Er is dus sprake van een sterk vertekend lichaamsbeeld. Het is zelfs zo dat naarmate het gewicht lager wordt patienten steeds banger worden om aan te komen. Een pondje erbij wordt dan als een regelrechte ramp ervaren. Anorexia-patienten merken wel bij anderen op dat die te mager zijn, maar blijven hun eigen toestand tegenover zichzelf en anderen vaak lang ontkennen. Ze proberen hun eetgedrag en de lichamelijke gevolgen daarvan voor anderen verborgen te houden uit angst voor druk die anders op hen uitgeoefend zal worden om aan te komen. Anorexia- patienten kunnen daarom lang volhouden dat er niets met hen aan de hand is.
Mensen met anorexia voelen zich vaak geisoleerd en verlaten. De omgeving begrijpt niet dat de patienten hun lichaam heel anders ervaren dan anderen het zien. De vermagering en het abnormale eetdrag roepen veel onbegrip en bezorgdheid op bij familie en vrienden. Daarom proberen zij hun eetstoornis zo veel mogelijk verborgen te houden en zullen zij allerlei smoesjes en uitvluchten verzinnen. Hierdoor kunnen zij door hun omgeving als leugenachtig of onbetrouwbaar worden ervaren.
Anorexia-patienten zijn eigenlijk voortdurend bezig met het plannen en geheimhouden van hun eetgedrag. Dit veroorzaakt veel stress. Iets gewoons als een etentje of een verjaardagsfeestje kan anorexia-patienten erg nerveus maken. Door de stress worden ze kwetsbaar, onzeker, dwingerig of snel geirriteerd en hebben ze last van grote stemmingswisselingen. Ze moeten van zichzelf aan een heleboel regels voldoen en worden in hun denken en doen erg in beslag genomen door hun ziekte
Anorexia-patienten gaan zich op den duur steeds meer afzonderen van de mensen om hen heen. Ze zijn uiteindelijk alleen nog maar bezig met wel of niet eten, met dik of dun zijn, of met hardlopen, fietsen of zwemmen. Hoewel ze vaak grote moeite doen om zich zo aangepast mogelijk te gedragen, zijn zij zo door hun ziekte geobsedeerd, dat zij haast niets meer voor andere mensen of zaken kunnen voelen. Zij komen daardoor al gauw in een sociaal isolement
Herken je jezelf hierin?ga dan eens naar de site van Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa Deze stichting werd in 1992 opgericht met als doel de ondersteuning van activiteiten op het gebied van eetstoornissen. Zoek je contact met iemand van de stichting? Voor vragen en informatie kan men op werkdagen van 8.30-18.00 uur terecht bij het landelijk nummer van de SABN, 0900-8212433. Dit nummer is een callcentre dat het prive-nummer geeft van een medewerker van de SABN die het meest geschikt lijkt om de gestelde vraag te beantwoorden. Voor het bellen van die medewerker is men dus niet gebonden aan de genoemde tijden maar men dient wel te bedenken dat deze medewerker een vrijwilliger is die, in verband met eigen werkzaamheden, niet steeds beschikbaar is.
|
Informatie 